| سایت اقتصادی
|
|
افزايش بيكاري و حذف مشاغل در اثر ركود و بحران اقتصادي، تبعات مختلف و متعددي را پيش روي جهان قرار داده است كه اهم آنها را به شرح زير ميتوان برشمرد:
1. كاهش درآمد بيكاران: اگرچه بيكاران در بسياري از كشورهاي جهان از مزايا و حقوق بيكاري و كمك هزينههاي مشابهي برخوردارند، اما بسياري بر اين باورند كه اين رخداد باعث كاهش چشمگير درآمد افراد و در نتيجه بروز مشكلات بسيار زيادي در پرداخت صورتحسابها يا بازپرداخت وام و تسهيلات دريافتي آنها خواهد شد. به اين ترتيب، عدهاي در اثر بيكاري مجبور به تغيير سبك زندگي خود خواهند شد.
2. افزايش تغيير موقعيت زندگي و نقل مكان: افزايش بيكاري، باعث افزايش جابجايي محل زندگي افراد است. در واقع، يكي از بهترين و بدترين تجربهاي كه افراد ذيربط و بيكار شده در اين خصوص كسب ميكنند، همين مسأله است. اين موضوع ممكن است باعث كاهش قيمت مسكن و در نتيجه زياندهي بانكها و به نوبه خود، موجب سختگيري بانك در پرداخت تسهيلات يا وام شود.
3. اثر منفي فزاينده: افرادي كه شغل خود را از دست دادهاند، به دليل كاهش درآمد كمتر هزينه ميكنند و اين امر باعث كاهش مصرف و در نتيجه كاهش رشد اقتصادي ميشود. اين مسأله، رشد اقتصادي يك كشور را با مشكل مواجه ميكند.
4. افزايش هزينه دولت: افزايش بيكاري باعث افزايش پرداخت كمك هزينهها از سوي دولت ميشود. اين در حالي است كه دريافت درآمد مالياتي دولت كاهش مييابد. اين مسأله دشوار و بغرنج شامل مشاغل مالي كه حقوقهاي بالايي دارند نيز ميشود. تأثير بيكاري در اين زمينه ميتواند باعث افزايش استفراض بخش دولتي بشود.
5. انگيزه زدايي: شواهد موجود حاكي است كه طولاني بودن دوران بيكاري، بازگشت بيكاران به بازار كار را بسيار دشوار ميسازد. كارگران سالخوردهاي كه بيكار ميشوند، معمولا براي هميشه با بازار كار خداحافظي كرده و گاهي به استفاده از كمك هزينهها و مزايايي نظير مستمريهاي از كارافتادگي، پزشكي يا امثال آن متوسل ميشوند كه پوشش كاذبي براي معضل بيكاري است.
6. بي ثباتي اجتماعي: در دهه 1980، افزايش و رشد فاحش بيكاري در انگليس به بروز ناآرامي و بي ثباتيهاي فراوان اجتماعي در اين كشور منجر شد. اين بدان معنا است كه بروز ناآراميهاي اجتماعي، معمولا ريشه در عدم تحقق نيازهاي افراد دارد و بيكاري معضلي است كه امكان دارد اثر مخربي در تشديد اوضاع نامساعد اجتماعي بر جاي بگذارد. به هر حال اين امكان وجود دارد كه طولاني و مزمن شدن معضل بيكاري به بروز ناآراميهاي اجتماعي بيانجامد.
7. رفع يا كاهش بيكاري مدتها طول ميكشد: بيكاري يكي از شاخصهاي كند و تدريجي است. حتي زماني كه اقتصاد يك كشور از ركود خارج ميشود و رونق دوباره پيدا ميكند، روند فزاينده بيكاري ممكن است كماكان ادامه داشته باشد. اين پديده نوعي "پسماند" محسوب ميشود.
منبع : خبرگزاری موج |
نوشته شده توسط محمدرضا عادلی مسبب کودهی در جمعه یکم خرداد 1388
|
